Klinik Bilimlerde Deney Hayvanı Modelleri, Ejder Saylan Bora,Can Özlü, Editör, Akademisyen Kitabevi, Ankara, ss.231-240, 2020
Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu
(DEHB), .ocukluk .ağında bulgu veren, kişinin
gelişimsel düzeyiyle uyumlu olmayan, toplum,
okul veya işle ilgili alanları olumsuz etkileyen
dikkatsizlik, aşırı hareketlilik ve dürtüsellikle karakterize
bir n.rogelişimsel bozukluktur (1).
DEHB .ocukluk .ağında sık g.rülen psikiyatrik
bozukluklarından biri olup, dünya genelindeki
prevalansı %8-12 arasında bildirilmiştir
(2, 3, 4). .lkemizde yapılan bir .alışmada ise
DEHB prevalansı %13,8 olarak bildirilmiştir (5).
DEHB olan .ocukların yetişkinlik d.neminde
yaklaşık %30 ila 50’sinin bozukluk belirtilerini
g.stermeye devam edebileceği belirtilmiştir (6).
DEHB ilerleyen yıllarda kişide kaygı, depresyon,
uyuşturucu bağımlılığı, su.a karışma, okul başarısızlığı,
sosyal ret ve zayıf .zgüven gibi bir.ok
olumsuz sonu.larla sonlanabilir (7, 8). Bu nedenle
bu bozukluğun, hasta ve hastanın aile üyeleri
i.in .nemli bir yüke neden olabilecek ciddi
akademik, finansal ve sosyal etkileri vardır (9).