Amaç: Diş hekimliğinde, dikey kök kırıklarının (DKK) teşhisi, kı- rıkların belirgin olmayan ve genellikle net olarak görüntülenemeyen ni- teliklerinden dolay ı zor olabilir. Bu çal ışma, fotostimüle edilebilir plakaların farklı çözünürlüklerinin ve gecikmeli tarama zamanlar ının DKK’lerin teşhisi üzerindeki etkisini de ğerlendirmeyi amaçlamaktadır. Farklı çözünürlükler ve/veya gecikmeli tarama zamanları, DKK’lerin teş- hisini kolaylaştırabilir mi? Gereç ve Yöntemler: Bu in vitro çalışmada, 40 çekilmiş tek köklü premolar diş kullanıldı. Tüm dişlerin kronları mine- sement sınırından kesilerek, uzaklaştırıldı ve kök kanal preparasyonlar ı yapıldı. Dişler, 20 DKK’li çal ışma grubu ve 20 DKK’siz kontrol grubu olmak üzere 2 gruba ayrıldı. DKK’leri, bir Instron makinesi kullanılarak oluşturuldu. Tüm diş kökleri, kuru bir insan mandibulasının premolar böl- gesine yerleştirildi, mum ile sabitlendi. Ardından, paralel teknik kullanı- larak periapikal radyograflar çekildi. Radyograflar, ışınlamadan hemen sonra, 30 dk sonra, 2 saat sonra ve 4 saat sonra olmak üzere 4 farklı zaman diliminde ve yüksek hız, yüksek çözünürlük ve süper yüksek çözünürlük olmak üzere 3 farkl ı çözünürlükte tarandı. İstatistiksel analizler IBM SPSS statistics 26.0 kullanılarak gerçekleştirildi. Bulgular: Gözlemci içi uyum, önemli derecede yüksek; gözlemciler aras ı uyum neredeyse mü- kemmel olarak gözlendi. Farklı çözünürlüklerde ve farklı tarama zaman- larında, DKK te şhisinde istatistiksel olarak anlaml ı farklılıklar gözlemlenmedi. Sonuç: Farklı çözünürlükler ve/veya gecikmeli tarama zamanları, DKK’lerin te şhisini iyile ştirmedi. Klinik uygulamada, DKK’lerin kapsamlı bir şekilde teşhisi, farklı görüntüleme tekniklerinin kombinasyonunu, ışınlamadan hemen sonra taramayı, çözünürlük ayar- larını optimize etmeyi ve klinik değerlendirmeyi gerektirebilir.
Objective: Detecting vertical root fractures (VRFs) can be challenging in dentistry due to their subtle and often concealed na- ture. This study aimed to assess the impact of varying resolutions and delayed scanning times of photostimulable phosphor plates on the di- agnosis of VRFs. Can different resolutions and/or delayed scan times enhance the diagnosis of VRFs?Material and Methods: In this in vitro study, forty extracted single-rooted premolar teeth were utilized. The crowns of all teeth were removed, and root canals were prepared. The teeth were divided into 2 groups: 20 study teeth with VRFs and 20 teeth without VRFs. VRFs were created using an Instron machine. All tooth roots were positioned in the premolar region of a dry human mandible and fixed with wax. Subsequently, periapical radiographs were taken using a parallel technique. Radiographs were scanned at 4 different times post-exposure: immediately, 30 minutes later, 2 hours later, and 4 hours later, and at three different resolutions: high speed, high reso- lution, and super high resolution. Statistical analyses were conducted using IBM SPSS statistics 26.0. Results: Intra- and interobserver agreement exhibited substantial to almost perfect ranges of agreement. Statistically significant differences were not observed in the diagnosis of VRFs when comparing different resolutions and scanning times. Conclusion: Varying resolutions and/or delayed scan times did not im- prove the diagnosis of VRFs. In clinical practice, a comprehensive de- tection of VRFs might necessitate a combination of different imaging techniques, immediately scanning, optimizing resolution settings, and clinical assessment.
